กันและกัน

๏ ตราบใด..

ธารอักษรยังร่อนไหล
ดอกหญ้าไพรเพรียกขานบนลานฝัน
อุ่นระวีเรืองรับกับตะวัน
จันทร์อำพันอ้อยอิ่งอิงเพิงดาว

ตราบใด..

หยาดน้ำค้างยังคาหญ้า
พุ่มพฤกษาสอดคลอล้อลมหนาว
แผ่นผายังแกร่งภูอยู่ยืนยาว
ทิวเมฆขาวลอยล่องท่องทั่วฟ้า

ตราบใด..

ทรายกระซิบกับเกลียวคลื่น
วันและคืนห่อนลับกลับมาหา
สายน้ำยังปกปักรักหมู่ปลา
สนธยายังอยู่คู่ราตรี

ตราบใด..

ที่สายฝนหล่นโลมหล้า
โค้งรุ้งยังเริงร่าสลับสี
สกุณาโบยบินร่วมยินดี
เพลงสังคีตาธรรมชาติพร้อง

ตราบนั้น..

ฉันจะอยู่คู่เธอเสมอ
จะพบเจอสิ่งใดแม้ภัยผอง
สุขหรือทุกข์เจ็บช้ำน้ำตานอง
จะร่วมร้องเคียงไหล่ไปข้างกัน

เรามีกันและกันแต่วันนั้น
วันที่เราพบกันหลังม่านฝัน
เรามีกันตลอดมาในตาวัน
และมีกันตลอดไปในราตรี ฯ

ธุลีดิน

Technorati Tags: กลอน