ไปด้วยกัน

๏ นานมาแล้วใช่ไหม?
ที่เราเดินทางไกลผ่านโตรกผา
บนหนทางชื่อกาลเวลา
ฝ่าเปลงแดดแผดกล้าท้าตะวัน

ดื่มด่ำรสอักขระดับกระหาย
บนผืนทรายระอุร้อนลมฝัน
ผ่านลำธารแห่งใจไปด้วยกัน
เอิบอาบแสงธารจันทร์กระทั่งเช้า

ไปสิยังไปด้วยกัน
ด้วยดวงใจภิกขาจารอย่างไรเล่า
จะแรมรอนโลกอักษรสะท้อนเงา
แห่งเรื่องราวบอกเล่าเท่าชีวิต

หาได้มีคำรำพันให้กันไว้
ทั้งสัญญาอย่างไรไม่ลิขิต
หรือคำหวานสำเนียงสักเพียงนิด
หาได้คิดกล่าวไปให้ได้ยิน

มีก็แต่หัวใจที่ทายท้า
กับปลายปีกกางกล้าคราผกผิน
จากหุบเหวถึงขอบฟ้าจะโบยบิน
ไปจนสิ้นสุดปลายลมหายใจ

ไปสิยังไปด้วยกัน
จะร่วมทางฝ่าฟันไม่หวั่นไหว
รู้อยู่ว่าหนทางนั้นยังไกล
จะเป็นไรเพียงสุขใจไปด้วยกัน ฯ

ธุลีดิน

Technorati Tags: กลอน