นิราศสวาทโอ้..อาดูร
ไกล
☉ ไกลสุดขอบเขื่อนฟ้า....อัมพร
ไกลกว่ากายคเนจร...........สู่ได้
ไกลเกินจักคว้าคอน..........เคียนข้าง เจ้าเอย
ไกลเพียงหวังใจไกล้.........เคียงคู่ สู่ใจ ฯ
แรม
☉ แรมเดือนเรียวเกี่ยวฟ้า...ข้างแรม
แรมเลื่อนเดือนลับแกม.......ก่อนเร้น
แรมลาผงาแซม................ซ่อนซุก อยู่ใด
แรมใจเจ้าไยเค้น...............เข่นฆ่า คนคอย ฯ
รอน
☉ รอนรอนตะวันโอ้.....อัสดง
ลับเหลี่ยมเมฆาลง........ห่มหล้า
วังเวงวิเวกพง...............พฤกษ์ไพร
รอนใจเรียมปิ่มว่า.........เจียนลับ กับตะวัน ฯ
วอน
☉ คิดยิ่งครวญหวนไห้......ห่อนเว้น
นึกน่าน้ำตากระเซ็น...........ซ่านแก้ม
อยู่เดียวเหลียวบ่เห็น..........เงาเจ้า เลยแม่
วานเถิดวอนช่วยแย้ม.........อยู่ไหน ดวงหทัย ฯ
ห่วง
☉ แสนห่วงเหินห่างสิ้น....โศกแสน
แสนล่วงวันคืนแทน..........ท่วมท้น
แสนเทวษทุกข์คราแคลน..ขาดเจ้า คนไกล
แสนคอยกี่คราพ้น...........คืนพบ คืนเรือน ฯ
กลับ
☉ กลับมาแล้วปิ่นแก้ว...กัลยา
กลับร่วมเคียงชายคา.......คู่คล้อง
กลับคืนเรือนรจนา.........ดังเก่า เนานาน
กลับรับขวัญนิ่มน้อง.......อย่าร้าง ห่างจร ฯ
