หนาว
๏ หมู่เมฆเคลื่อนมาคล้อยยังอ้อยอิ่ง
นานเนานิ่งอิงซับพยับฝน
แผ่วลมผ่านม่านหม่นลอยลมบน
เลื่อนริ้ววนร่วงลัดลงซัดซา
หอมชื่นกระไอฝนก็หนไหน
จะอุ่นไอในอกสะทกหา
หนาวฝนหยาดขาดสายจนคล้ายลา
จะเยือนมากี่หนใจคนคอย
ริ้วฝนหล่นยังล้างไม่สร่างสิ้น
ทุกหยาดรินหยดร้าวยิ่งเศร้าหงอย
เรื่อยลมรักสักวามาร้างลอย
จะเลยคล้อยลอยวนไปหนใด
กลับเถอะนะเจ้านกของความฝัน
มาร้อยวันสานถักอักษรสมัย
ร่วมเรือนรักคลอเคียงจำเรียงใจ
อุ่นอยู่ในวธุรสโอ้..บทกลอน ฯ
***
