หนาวเดือน

๏ มืดนักระตรีนี้….บ่มิมีพระจันทรา
โสมแสงสว่างตา…กะระจ่างพโยมเยือน

กลับคล้ายมลายหาย…ละจะคลายจะคล้อยเลือน
เคยแช่มก็กลับเชือน…ชะงักเหมือนชะเง้อคอย

ดาวเอยสิเคยพร่าง…สุสว่างกระจ่างลอย
วับวิบระยิบพลอย…ผิระบายระบำดาว

ทั่วทิศระริกแสง…ระดะแพรงระยับพราว
กลับไร้กระโจมดาว…ละจะด้วยสะเหตุใด

มืดนักนะใจข้า…อุระล้าอุราไกว
หนาวอกสะทกไป…นะจะคร่ำจะครั่นคราง

เจ็บในฤทัยนี้…ดุจะชีวิวายวาง
หวังเดือนก็เลือนราง…ฤาจะร้างจะแรมไกล ฯ

ธุลีดิน

Technorati Tags: ฉันท์